Protokół przeglądu stałych urządzeń gaśniczych

Kiedy używać tego wzoru

Wzór stosujesz przy okresowym przeglądzie stałych urządzeń gaśniczych: instalacji tryskaczowych i zraszaczowych, mgły wodnej oraz urządzeń gaśniczych gazowych. To jeden formularz z dwoma wariantami wypełnienia — instalacje wodne i instalacje gazowe różnią się na tyle, że w nagłówku od razu zaznaczasz, z którym systemem masz do czynienia, bo od tego zależy dalsza część tabeli pomiarów.

Przegląd wykonujesz nie rzadziej niż raz w roku — tyle wynika wprost z rozporządzenia o ochronie przeciwpożarowej budynków. Norma dotycząca urządzeń tryskaczowych dokłada do tego kontrole tygodniowe i miesięczne po stronie użytkownika oraz przeglądy kwartalne i wieloletnie, więc protokół roczny nie jest jedynym dokumentem w cyklu życia instalacji — jest tym, który podsumowuje cały rok jej pracy i staje się podstawą dalszych decyzji serwisowych.

Wypełnia go technik wykonujący przegląd, najczęściej razem z przedstawicielem użytkownika chronionego pomieszczenia — zwłaszcza przy instalacjach gazowych, gdzie próba wymaga chwilowego odłączenia blokady wyzwolenia. Warto wcześniej ustalić z użytkownikiem, kiedy próba alarmu wodnego i start pomp nie zakłócą pracy budynku, bo część czynności generuje realny hałas i chwilowe obniżenie ciśnienia w instalacji.

Jak wypełnić krok po kroku

1. Zaznacz rodzaj urządzenia — tryskaczowe, zraszaczowe, mgła wodna czy gazowe — oraz klasę zagrożenia pożarowego wskazaną w projekcie instalacji.
2. Wpisz źródło zasilania wodnego, pojemność zbiornika i liczbę zaworów kontrolno-alarmowych, jeśli przeglądasz instalację wodną.
3. Zmierz i wpisz ciśnienia nad i pod zaworem kontrolno-alarmowym, a w instalacji suchej dodatkowo ciśnienie powietrza.
4. Przeprowadź próbę alarmu wodnego przez zawór probierczy oraz próbę automatycznego startu pomp z każdego źródła zasilania i zapisz wynik obu prób.
5. Sprawdź głowice tryskaczowe pod kątem zamalowania, uszkodzeń mechanicznych i zasłonięcia przez zabudowę lub regały magazynowe.
6. Przy instalacji gazowej zważ butle lub sprawdź ich ciśnienie i porównaj masę środka gaśniczego z wartością z projektu, a także sprawdź blokady wyzwolenia i klapy upustowe.
7. Sprawdź współpracę instalacji z systemem sygnalizacji pożarowej — zamknięcie klap, wyłączenie wentylacji, realizację scenariusza pożarowego strefy.
8. Zamknij protokół oceną instalacji, wykazem głowic i butli do wymiany lub badania oraz terminem kolejnego przeglądu.

Najczęstsze błędy

• Głowice tryskaczowe zamalowane lub zastawione po remoncie i zmianie aranżacji — nie zadziałają zgodnie z projektem, choć w protokole ktoś wpisał „sprawne”.
• Podwyższenie regałów magazynowych bez przeprojektowania instalacji — zmienia to klasę zagrożenia, dla której system pierwotnie zaprojektowano.
• Zawory odcinające zamknięte i niezaplombowane — instalacja realnie stoi wyłączona, a nikt tego nie widzi bez fizycznej kontroli.
• Pominięcie próby startu pomp z zasilania rezerwowego, co ujawnia się dopiero w chwili prawdziwego pożaru.
• Brak sprawdzenia masy środka gaśniczego w butlach gazowych — sama ocena wzrokowa nic tu nie mówi o rzeczywistej ilości gazu.

Ręcznie czy w programie?

Przy jednej instalacji w jednym obiekcie wzór PDF w zupełności wystarczy — wypełniasz go raz w roku i trzymasz razem z dziennikiem eksploatacji. Jeśli obsługujesz kilkanaście instalacji tryskaczowych i gazowych rozsianych po różnych obiektach, każda z inną datą kolejnego badania butli, ręczne pilnowanie terminów zaczyna zawodzić. W PPOŻ Manager dane instalacji trzymasz w ewidencji sprzętu, a protokół z wynikami pomiarów generujesz po wizycie technika, z podpisem elektronicznym i znacznikiem czasu — bez przepisywania numerów butli z notatnika do kolejnego arkusza. To także prostszy sposób odpowiedzieć klientowi na pytanie, kiedy dokładnie kończy się termin badania konkretnej butli gazowej, zamiast przeglądać stertę wcześniejszych protokołów.