Protokół przeglądu gaśnic

Kiedy używać tego wzoru

Wzór stosujesz przy corocznym przeglądzie technicznym i czynnościach konserwacyjnych gaśnic przenośnych i przewoźnych w obiekcie — biurze, hali magazynowej, wspólnocie mieszkaniowej czy zakładzie produkcyjnym. Dokument wystawia firma serwisowa po sprawdzeniu wszystkich gaśnic w budynku lub w wydzielonej strefie pożarowej, zwykle podczas jednej wizyty technika.

Obowiązek przeglądu wynika z art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej — to na właścicielu, zarządcy albo użytkowniku obiektu spoczywa zapewnienie przeglądów technicznych i konserwacji gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne działanie. Konkretny interwał określa § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010 r.: nie rzadziej niż raz w roku, chyba że producent w instrukcji obsługi każe częściej.

Warto pamiętać, że gaśnice formalnie nie są „urządzeniem przeciwpożarowym” w rozumieniu przepisów — rozporządzenie traktuje je jako odrębną kategorię obok urządzeń przeciwpożarowych. Dla terminu przeglądu nie ma to znaczenia, bo obie kategorie mają tę samą roczną podłogę. Ma znaczenie w rozmowie z klientem, który czasem zakłada, że gaśnica podlega innym, luźniejszym zasadom.

Jak wypełnić krok po kroku

1. Wpisz numer protokołu, datę czynności i miejscowość sporządzenia w nagłówku.
2. Uzupełnij dane firmy serwisowej i technika wykonującego przegląd, razem z numerem autoryzacji producenta — to pole odróżnia protokół, który broni się przy kontroli PSP, od kartki bez wartości dowodowej.
3. Podaj dane zleceniodawcy oraz adres i identyfikację obiektu (budynek, strefa pożarowa).
4. Dla każdej gaśnicy wypełnij wiersz tabeli: numer ewidencyjny, lokalizację, typ i rodzaj środka gaśniczego (np. GP-6x ABC), producenta, numer fabryczny, rok produkcji i datę ostatniego remontu lub legalizacji.
5. Przejdź checklistę czynności kontrolnych — od zgodności lokalizacji z planem rozmieszczenia, przez stan plomby i manometru, po ważenie gaśnic śniegowych CO₂ i porównanie z masą nominalną.
6. Zaznacz wynik dla każdej gaśnicy: sprawna, niesprawna z opisem usterki, albo wycofana z użytkowania.
7. Wpisz termin następnego przeglądu — nie później niż 12 miesięcy od daty czynności, chyba że DTR wskazuje krócej.
8. Zbierz podpisy: technika wykonującego przegląd i przedstawiciela klienta potwierdzającego odbiór usługi.

Najczęstsze błędy

• Wpisanie samej zbiorczej adnotacji „przegląd wykonany, sprzęt sprawny” bez wykazu jednostkowego — przy kontroli nie da się wtedy powiązać czynności z konkretną gaśnicą.
• Kontrolka na gaśnicy z inną datą niż w protokole — dla kontrolującego to sygnał, że dokumentacja nie odzwierciedla stanu faktycznego.
• Pominięcie informacji o gaśnicach niesprawnych — protokół „wszystko sprawne” przy widocznie uszkodzonym sprzęcie działa przeciwko wykonawcy w razie szkody.
• Mylenie przeglądu rocznego z remontem — sam przegląd nie potwierdza wykonania czynności warsztatowych, więc nie zwalnia z terminu legalizacji.
• Pominięcie terminu badania UDT dla zbiorników gaśnic śniegowych objętych dozorem technicznym, co przy kontroli bywa traktowane jako luka w nadzorze nad sprzętem.
• Brak weryfikacji ilościowej wyposażenia względem normy wyposażenia w gaśnice — kontrola PSP sprawdza nie tylko sprawność, ale i wystarczającą liczbę gaśnic w strefie.

Ręcznie czy w programie?

Przy kilku czy kilkunastu gaśnicach w jednym obiekcie PDF w zupełności wystarczy — wydrukowany wzór, długopis i teczka z historią przeglądów załatwiają sprawę. Problem pojawia się przy większej skali: te same dane sprzętu (numer fabryczny, producent, rok produkcji) technik przepisuje ręcznie na każdej wizycie, a termin następnego przeglądu trzeba pilnować osobno dla każdego klienta w kalendarzu albo arkuszu. W PPOŻ Manager dane gaśnic trafiają raz do ewidencji sprzętu, a protokół — z tą samą checklistą i wynikiem — generuje się po wizycie technika, z podpisem elektronicznym i znacznikiem czasu. Więcej o tym, jak wygląda dokument po wizycie technika, znajdziesz na stronie funkcji.