Protokół przeglądu hydrantów zewnętrznych

Kiedy używać tego wzoru

Wzór stosujesz przy corocznym przeglądzie i konserwacji hydrantów zewnętrznych — nadziemnych i podziemnych — usytuowanych na sieci wodociągowej przeciwpożarowej. Kluczowa różnica względem innych protokołów PPOŻ: obowiązanym do wykonania przeglądu jest tu właściciel sieci wodociągowej przeciwpożarowej, a nie właściciel obiektu, który hydrant chroni. Dotyczy to zarówno sieci komunalnej, jak i sieci zakładowej należącej do przedsiębiorstwa, na którego terenie hydrant się znajduje.

Podstawą jest § 10 ust. 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych — hydranty zewnętrzne mają być co najmniej raz w roku poddawane przeglądom i konserwacji przez właściciela sieci. To osobny akt prawny od rozporządzenia z 2010 r., które reguluje urządzenia przeciwpożarowe wewnątrz budynku, i osobny adresat obowiązku. Zarządca budynku, który sam siecią nie zarządza, i tak odpowiada przed strażą pożarną za samo istnienie zaopatrzenia w wodę do celów przeciwpożarowych — dlatego w praktyce często to on pilnuje, żeby przegląd u właściciela sieci faktycznie się odbył.

To rozróżnienie opisaliśmy szerzej w artykule o terminach przeglądu hydrantów — jeśli nie masz pewności, kto na danym terenie jest właścicielem sieci, warto to ustalić przed wystawieniem protokołu, bo wpisanie złego podmiotu jako odpowiedzialnego nie ma wartości dowodowej.

Jak wypełnić krok po kroku

1. Ustal i wpisz w nagłówku dane właściciela sieci wodociągowej przeciwpożarowej — nazwę, NIP i oznaczenie odcinka sieci, którego dotyczy przegląd.
2. Odnotuj warunki pogodowe i temperaturę — mają znaczenie przy ocenie działania odwodnienia hydrantu.
3. Dla każdego hydrantu wypełnij wiersz tabeli: numer lub oznaczenie, lokalizację (ulica, punkt odniesienia), typ (nadziemny / podziemny) i średnicę DN.
4. Sprawdź dostępność hydrantu, stan nasad tłocznych i działanie zaworu głównego, zanim przejdziesz do pomiarów.
5. Zmierz ciśnienie statyczne, a następnie ciśnienie i wydajność podczas poboru wody, odprowadzając wodę w sposób niepowodujący szkód.
6. Porównaj wynik z wymaganiem dla danej średnicy — DN 80 minimum 10 dm³/s, DN 100 minimum 15 dm³/s przy 0,2 MPa — i wpisz zmierzoną liczbę, nie ocenę opisową.
7. Sprawdź działanie odwodnienia po zamknięciu hydrantu — to krytyczny punkt przed sezonem zimowym.
8. Wpisz ocenę dla każdego hydrantu i zbierz podpis wykonawcy oraz przedstawiciela właściciela sieci.

Najczęstsze błędy

• Przypisanie obowiązku przeglądu właścicielowi budynku zamiast właścicielowi sieci — i odwrotnie, brak przeglądu hydrantu na sieci zakładowej z założeniem „to sprawa wodociągów”.
• Pomiar samej wydajności bez pomiaru ciśnienia albo poprzestanie na ciśnieniu statycznym, co nie mówi nic o rzeczywistej wydajności pod obciążeniem.
• Pominięcie sprawdzenia odwodnienia — to najczęstsza przyczyna zniszczenia hydrantu podziemnego przez mróz w kolejną zimę.
• Brak reakcji na hydrant trwale zastawiony parkującymi pojazdami, co w razie pożaru wydłuża czas dotarcia do wody.
• Wpisanie wydajności obliczonej na podstawie parametrów sieci zamiast rzeczywiście zmierzonej podczas poboru wody.
• Brak wskazania, czy hydrant jest nadziemny czy podziemny — od tego zależą wymagane parametry i zakres czynności konserwacyjnych.

Ręcznie czy w programie?

Przy kilku hydrantach na jednym odcinku sieci papierowy protokół z długopisem i teczką w pełni wystarcza. Przy sieci obejmującej dziesiątki punktów problem jest inny: każdy hydrant ma swoją lokalizację, historię pomiarów i termin kolejnego przeglądu, które trzeba pilnować osobno, żeby żaden punkt nie wypadł z rotacji. W PPOŻ Manager hydranty zewnętrzne prowadzi się w ewidencji sprzętu przypisanej do konkretnego odcinka sieci, a protokół z wynikami pomiarów powstaje po wizycie technika z podpisem elektronicznym i znacznikiem czasu. Zobacz, jak to wygląda na stronie funkcji generowania protokołów.