Protokół przeglądu instalacji oddymiania

Kiedy używać tego wzoru

Wzór stosujesz przy okresowym przeglądzie systemów kontroli rozprzestrzeniania dymu i ciepła: klap dymowych, okien oddymiających, kurtyn dymowych, wentylatorów oddymiających, central sterujących, przycisków oddymiania oraz napowietrzania. Najczęstsze zastosowanie to oddymianie klatek schodowych w budynkach wielorodzinnych i biurowych, ale ten sam dokument obsługuje też instalacje w halach magazynowych i produkcyjnych.

Instalacja oddymiania jest urządzeniem przeciwpożarowym w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r., a przegląd nie rzadziej niż raz w roku wynika z § 3 ust. 3 tego rozporządzenia. W praktyce dokumentacja techniczno-ruchowa central oddymiania często przewiduje cykl półroczny — wtedy obowiązuje termin producenta, bo § 3 ust. 2 rozporządzenia odsyła właśnie do DTR jako źródła konkretnego interwału. Warto to od razu zaznaczyć klientowi, żeby przegląd raz w roku nie okazał się niewystarczający wobec zaleceń producenta jego konkretnej centrali.

Za obowiązek odpowiada właściciel lub zarządca obiektu na zasadach ogólnych z ustawy o ochronie przeciwpożarowej, a wykonuje go konserwator znający dokumentację techniczną danego systemu — różnice między centralami różnych producentów bywają na tyle duże, że ogólna wiedza o oddymianiu nie wystarcza bez przeszkolenia na konkretne urządzenie.

Jak wypełnić krok po kroku

1. Wpisz w nagłówku typ systemu (grawitacyjny / mechaniczny / mieszany), producenta i numer centrali oraz liczbę klap, okien, kurtyn i wentylatorów.
2. Odczytaj stan centrali oddymiania: zasilanie, alarmy, uszkodzenia i ewentualne wyłączenia stref od ostatniego przeglądu.
3. Sprawdź dostępność i oznakowanie przycisków oddymiania oraz działanie ich sygnalizacji.
4. Uruchom oddymianie przyciskiem i zmierz czas pełnego otwarcia każdej klapy lub okna — wpisz wynik liczbowo w tabeli.
5. Sprawdź pełny kąt otwarcia klap względem dokumentacji techniczno-ruchowej i stan siłowników.
6. Sprawdź działanie napowietrzania — otwarcie drzwi lub okna kompensacyjnego, albo pracę wentylatora nawiewnego.
7. Wykonaj próbę pracy systemu na zasilaniu rezerwowym, bez zasilania sieciowego, i sprawdź sterowanie z centrali SSP, jeśli system jest sprzężony.
8. Wpisz ocenę dla każdego urządzenia, ustal termin następnego przeglądu — roczny albo półroczny zgodnie z DTR — i zbierz podpisy.

Najczęstsze błędy

• Test „na sucho”, bez faktycznego otwarcia klap, uzasadniany warunkami pogodowymi — protokół wtedy nie potwierdza rzeczywistej sprawności mechanizmu.
• Brak sprawdzenia napowietrzania — oddymianie bez dopływu powietrza kompensacyjnego nie działa zgodnie z założeniem projektowym.
• Przyciski oddymiania zamalowane, zastawione meblami albo pozbawione opisu, co w sytuacji realnego zagrożenia opóźnia reakcję.
• Akumulatory centrali przeterminowane, przez co system nie zadziała przy pożarowym zaniku zasilania sieciowego.
• Klapy zablokowane przez urządzenia zamontowane później na dachu, na przykład klimatyzatory, albo zarośnięte roślinnością.
• Brak rozróżnienia w protokole funkcji przewietrzania i funkcji oddymiania — to dwie różne funkcje tego samego urządzenia, z których tylko jedna jest istotna przy pożarze.

Ręcznie czy w programie?

Przy jednej klatce schodowej z kilkoma klapami papierowy protokół i pomiar stoperem w zupełności wystarczą. Trudność narasta przy większej liczbie budynków: czas otwarcia każdej klapy trzeba porównywać z poprzednim pomiarem, żeby wychwycić stopniowe pogarszanie się parametrów siłownika, zanim dojdzie do awarii. W PPOŻ Manager historia pomiarów czasu i kąta otwarcia dla każdej klapy zapisuje się automatycznie przy kolejnych wizytach, a protokół po przeglądzie powstaje z podpisem elektronicznym i znacznikiem czasu. Zobacz funkcję generowania protokołów.