Protokół warsztatowy remontu gaśnic

Kiedy używać tego wzoru

Wzór wypełniasz w warsztacie serwisowym, przy czynnościach wykraczających poza przegląd wykonywany na obiekcie: wymianie środka gaśniczego, przeglądzie i wymianie zaworu, badaniu zbiornika, wymianie węża lub prądownicy, ponownym napełnieniu i oznakowaniu gaśnicy. Branża często nazywa te czynności „legalizacją” — formalnie legalizacja dotyczy jednak wyłącznie badań zbiorników objętych dozorem technicznym, a to, co dzieje się w warsztacie z resztą gaśnic, to remont. Warto rozróżniać te pojęcia w rozmowie z klientem, nawet jeśli potocznie wszyscy mówią to samo.

Dokument opisuje cały cykl: od przyjęcia sprzętu do warsztatu, przez czynności remontowe, po wydanie gotowej gaśnicy klientowi — z numerem zlecenia, który spina obie strony procesu.

Wypełnia go technik warsztatu działający na podstawie autoryzacji producenta konkretnego typu gaśnicy. Bez tej autoryzacji remont bywa technicznie możliwy do wykonania, ale formalnie nieuprawniony — a to różnica, która wychodzi na jaw dopiero przy kontroli albo reklamacji.

Jak wypełnić krok po kroku

1. Zapisz numer zlecenia warsztatowego, datę przyjęcia sprzętu oraz numer autoryzacji producenta, na podstawie której działa warsztat.
2. Zidentyfikuj każdą gaśnicę: typ, producenta, numer fabryczny, rok produkcji — z tabliczki znamionowej, nie z pamięci.
3. Sprawdź wiek gaśnicy wobec dopuszczalnego okresu eksploatacji wskazanego przez producenta.
4. Opróżnij zbiornik w sposób kontrolowany, oceń stan środka gaśniczego oraz wykonaj dokładne oględziny wewnętrzne i zewnętrzne zbiornika.
5. Dla zbiorników objętych dozorem technicznym skieruj je na badanie do jednostki dozoru, zamiast kontynuować remont we własnym zakresie.
6. Napełnij zbiornik środkiem gaśniczym o właściwym rodzaju i masie zgodnie z dokumentacją producenta i zważ gotową gaśnicę.
7. Odtwórz oznakowanie: etykietę, kontrolkę remontową z datą i terminem następnego remontu, plombę i zawleczkę.
8. Zapisz decyzję dla każdej sztuki — remont wykonany, skierowana do UDT albo wycofana z użytkowania — i wydaj sprzęt za potwierdzeniem odbioru.

Najczęstsze błędy

• Remont wykonany bez autoryzacji producenta dla danego typu gaśnicy.
• Napełnienie środkiem innego rodzaju lub innej masy, niż przewiduje dokumentacja wyrobu.
• Brak wpisanej masy końcowej gaśnicy — bez niej nie da się później skontrolować ubytku.
• Nieczytelna lub nieaktualna kontrolka remontowa po zwrocie sprzętu klientowi.
• Kontynuowanie remontów gaśnicy, która przekroczyła dopuszczalny okres eksploatacji według producenta, zamiast skierować ją do wycofania.
• Traktowanie remontu warsztatowego jako zastępującego coroczny przegląd na obiekcie — to dwie osobne czynności, wykonywane w różnym miejscu i przez różne osoby.

Ręcznie czy w programie?

Przy pojedynczych zleceniach PDF wystarczy. Przy stałej współpracy z kilkoma klientami i kilkudziesięcioma gaśnicami w obrocie osobny arkusz warsztatowy i osobna ewidencja u klienta zaczynają rozjeżdżać się po każdym remoncie. Ewidencja sprzętu w PPOŻ Manager sama pokazuje termin producenta dla remontu danej partii gaśnic, więc nie trzeba pamiętać, że akurat te proszkowe zbliżają się do pięciu lat od ostatniego remontu. Numer zlecenia i wynik badania zbiornika trafiają od razu do karty konkretnego egzemplarza, więc historia remontów nie ginie razem z papierowym protokołem.